Tijdens het overleg met Alexander de Roo, Michiel van Hasselt en ondergetekende onlangs in Oosterbeek hebben we een poosje stil gestaan bij “bulkvervoer” per spoor. Als exemplarisch voorbeeld hebben we het kolenvervoer voor de energiecentrales in Duitsland genoemd.
Wat is het geval. Sinds de kolenmijnen in Duitsland gesloten waren, kwamen de kolencentrales in Duitsland uiteraard zonder hun eigen kolen te zitten. De regering van Duitsland had al in samenwerking met de Europese Unie voor een oplossing gezorgd. Voor een prikkie kon kolen versleept worden uit Zuid-Afrika en met subsidie uit Brussel per spoor naar het Duitse achterland gestuurd worden. Let wel: de Duitsers krijgen die subsidie alleen indien ze de vervoersmodaliteit spoor gebruiken. Een rare eis omdat iedereen weet dat juist kolenvervoer zich er uitstekend voor leent om per binnenvaart te vervoeren.
De kolen worden in Rotterdam aangeleverd en daar overgeladen op spoorwagons. Daarna gaan die kolen via bestaand spoor en niet via de Betuwelijn naar Duitsland. Dat heeft weer te maken met de concurrentie bij goederenvervoer per spoor. Key-rail runt met behulp van veel subsidie de Betuwelijn en Pro-rail mag met veel overheidsgeld wagons op het bestaande spoor zetten. Dat levert voor de burgers langs het spoor van Rotterdam tot ver voorbij Oberhausen veel extra overlast op. Allereerst natuurlijk het lawaai. Daarnaast zijn vooral in Duitsland de wachttijden voor spoorwegovergangen tot onverantwoorde lange tijden opgelopen. In de spits betekent dat in Duitsland ongeveer 35/40 minuten per uur en in de Liemers om Zevenaar heen zo’n 20 minuten per uur. In Duitsland zijn al problemen ontstaan met ambulancevervoer. Door de lange wachttijden bij het spoor worden hele omwegen gemaakt via de autobaan A-3.
De problemen op een rijtje:
- Voor een paar cent per kuub worden kolen uit Zuid-Afrika de halve aardbol over gesleept om ons aan “goedkopere” energie te helpen. Dit terwijl Zuid-Afrika onvoldoende gecompenseerd wordt. Daarnaast dienen Afrikanen voor een hongerloontje en onder belabberde werkomstandigheden hun werk te doen. Afrika schiet met deze uitvoer van energie niets op.
- Door die trek over de halve aardbol kost het leveren van energie door Duitse kolencentrales onaanvaardbaar veel “energie”. Dit is alleen nog mogelijk door bedongen lage kolenprijzen en door subsidietoekenning door “Brussel” om de spoorbenutting in Europa te stimuleren.
- Er is er dus onnodig veel geluidsoverlast door de overheid georganiseerd en door de belastingbetaler betaald.
- Spoorbomen zitten langdurig, onnodig lang dicht.
De oplossingen zijn eenvoudig: Een reële prijs voor kolen betalen in Afrika. Geen subsidie op kolenvervoer per spoor en het gebruik van energiebronnen die lokaal geregeld kunnen worden!
Paul Freriks.
